İki yıl önce bugünlerde gerek internette, gerek hastanelerde, gerek kitaplarda arıyordum şifayı. Herhangi bir umut, tutunacak dal yetiyordu. Her yeni bi ihtimal, yaşamaya sebep olabilirdi. Ben her gün gittiğim yollarda gökyüzüne bakıp "Şükürler olsun yan yana olmasak da aynı şehirde nefes alıyoruz." demiştim. Bir hafta sonra nefes almayı bıraktığını söylemişlerdi, iki yıl evvel. O zaman inanmamıştım, halen inanmıyorum...
Beğen
Yorum Yap
Paylaş
