İki yıl önce bugünlerde gerek internette, gerek hastanelerde, gerek kitaplarda arıyordum şifayı. Herhangi bir umut, tutunacak dal yetiyordu. Her yeni bi ihtimal, yaşamaya sebep olabilirdi. Ben her gün gittiğim yollarda gökyüzüne bakıp "Şükürler olsun yan yana olmasak da aynı şehirde nefes alıyoruz." demiştim. Bir hafta sonra nefes almayı bıraktığını söylemişlerdi, iki yıl evvel. O zaman inanmamıştım, halen inanmıyorum...

Yıkılışını sessizce, uzaktan, bir yabancı gibi izlediğim insan benim iyileşmemi izledi. Kısmet, iki yıl önce de beraber köpek beslediğimiz bir evin hayalini anlatmıştı.

dünya tersine dönse yaşayamayacağım şeyleri son iki yıldır full hd yaşıyorum (kafayı yemelik)

KOKU-ÖLMEK | #serapdogan5858

Yarpuz Dergisi 45. Sayı
Anlaşılmak/Karmaşa (16-17)
Kalabalık Şehirlerin Yalnız İnsanı (26-27)
https://yarpuzedebiyatdergisi.....com/wp-content/uploa